Τα ασημένια βελανίδια

by Vagia Papapostolou fantasy
Thumbnail image for Τα ασημένια βελανίδια

Αυτή ήταν!
Τα μάτια Της σαν ρόζοι οξιάς.
Καστανά, με χρονολογικές κηλίδες 3ων δεκαετιών,
Υπήρχαν για να σπάνε την μονοτονία του άσπρου, αλέκιαστου δέρματός Της.
Υπήρχαν και για να κοιτάζουν…σπάνια…
Εχθές βγήκε στο μπαλκόνι κι αν και βράδυ, Την είδα καθαρά!
Τα μαλλιά Της…ω!!!
Φυσικά, αχτένιστα, μακριά, σαν τις λεύκες που φυσιούνται.
Και στα τελειώματα, σαν την άμμο που σκουραίνει από τα βρεγμένα [...]

Read the full story→

Το παιδί και το αρνάκι

by thanatos Γενικη λογοτεχνια

Ο Νίκος άκουσε την φωνή των γονιών του έξω από το σπίτι. Κατέβηκε κάτω στον δρόμο και είδε τον πατέρα του να κατεβάζει ένα αρνάκι από μια καρότσα αγροτικού αυτοκινήτου. « Έφερα το αρνί, χαχα, ωραίο ε; »
«Τι θα το κάνουμε;», ρώτησε ο Νίκος. «Θα το μεγαλώσουμε και θα το σφάξουμε το Πάσχα» Ο Νίκος [...]

Read the full story→

Εφιάλτική πραγματικότητα

by thanatos Τρομος

Το φως χάθηκε απ’ τα μάτια του. Βυθίστηκε ξανά στον σκοτεινό του κόσμο. Βρισκόταν πάλι μέσα στον μακρύ σωλήνα όπου το σκοτάδι, η υψηλή θερμοκρασία και η έλλειψη αέρα ήταν οι επικρατούσες συνθήκες. Έπρεπε να συρθεί και να βγει έξω στο φως, αλλά ο σωλήνας είχε άγνωστο μήκος κι’ αυτό τον τρέλαινε. Κόντευε να σκάσει [...]

Read the full story→

Δολοφονία

by thanatos Τρομος

Έφτασε στη αυλή του νηπιαγωγείου. Τα νήπια ήτανε καμιά εικοσαριά κι’ έπαιζαν, φώναζαν, έτρεχαν…
Ο hollow έβγαλε το όπλο και το σημάδεψε πάνω τους. Τα μικρά τον κοίταζαν χωρίς να καταλαβαίνουν τίποτε. Οι σφαίρες εκτινάσσονταν η μία μετά την άλλη, εισχωρώντας πάνω στα κορμάκια τους. Σπαραχτικά κλάματα κι’ ουρλιαχτά ακούγονταν από τα παιδάκια που έπεφταν κάτω [...]

Read the full story→

Πρέσπα, 4 μΚ.

by Cubilone Γενικη λογοτεχνια

Ήταν ήρεμα στην αίθουσα αποφάσεων. Ο Στεφάν πάντα χαλάρωνε σε αυτό τον χώρο. Η θέα βοήθαγε πολύ. Μια ματιά έξω και η Πρέσπα του υποκλινόταν. Ο ήλιος δεν είχε ώρα που είχε ξεπροβάλλει και σήμερα η μέρα ήταν καθαρή, χωρίς σύννεφα θανάτου. Θυμήθηκε, χωρίς συγκεκριμένο λόγο, όταν είχε δει για πρώτη φορά την Πρέσπα, σε [...]

Read the full story→

“Εξαφανιστείτε”…

by AnthiPsomiadou Αρθρα

Πριν από χρόνια, είχαν κολλήσει στο μυαλό μου τρεις βασικοί φόβοι. Για την ακρίβεια, ένας ήταν ο φόβος αλλά τρεις οι διακλαδώσεις του. Η βασική εμμονή ήταν ότι θα πεθάνω νωρίς και οι τρεις υποκατηγορίες φόβου: ότι δεν θα προλάβω να γίνω ηθοποιός [αυτή την πετριά είχα φάει τότε], ότι δεν θα προλάβω να βιώσω [...]

Read the full story→

Μα πού πήγαν όλοι?

by AnthiPsomiadou Αρθρα

Είναι πρωί Παρασκευής και ξυπνώ στην απίστευτη ελληνική πραγματικότητα που πάντα βρίσκει τρόπο να μας εκπλήσσει ακόμα και όταν νομίζουμε ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο γι’ αυτό. Είναι η μέρα που πρέπει να κάνω επίσκεψη σε κάποιο ΚΕΠ παρέα με την μητέρα μου ώστε να τακτοποιήσουμε μερικά έγγραφα και να κατοχυρωθεί το γνήσιο της υπογραφής [...]

Read the full story→

Ότι έφυγε δεν γυρίζει ποτέ…

by tiaki Γενικη λογοτεχνια

Έρχονται στιγμές στην ζωή μας που εμείς οι ίδιοι καταδικάζουμε τον εαυτό μας σε ακινησία…σχεδόν σε πλήρη αναπηρία…Μένουμε κολλημένοι στο παρελθόν ανήμποροι να κάνουμε έστω κι ένα μικρό βηματάκι μπροστά!Τι φοβόμαστε άραγε?Ότι θα πέσουμε ξανά?Η ότι αυτό που μας δένει με το παρελθόν μπορεί να ξαναγυρίσει?
Πρέπει να λάβουμε κάποιες σοβαρές αποφάσεις και να διαλέξουμε το [...]

Read the full story→

10 Ομορφιές της ζωής…κι ένα τραγούδι…

by tiaki Αρθρα

1) Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου που περνούν ανάμεσα από τα βλέφαρα και σε ξυπνούν…Μια καινούργια μέρα ξεκινά και σε περιμένει να την ζήσεις…
2)Το νερό που τρέχει στο πρόσωπο σου….Πηγή αναζωογόνησης  και φρεσκάδας…
3)Ο αγέρας που μπαίνει στα πνευμόνια και μας χαρίζει ζωή…
4)Το απαλό χάδι τρυφερότητας από τον άνθρωπο που αγαπάς και σ’αγαπάει…
5)Το χαμόγελο ενός μικρού [...]

Read the full story→

Ξέρουμε, πάντα ξέρουμε…

by AnthiPsomiadou Γενικη λογοτεχνια

Μερικές φορές ακόμα και οι εμείς οι της αέναης αυτοανάλυσης, δεν μπορούμε να παραδεχτούμε κάποια πράγματα που συμβαίνουν μέσα μας. Είναι δύσκολο να στήσουμε τον εαυτό μας στον τοίχο και να του πούμε την αλήθεια. Όμως ακόμα κι αν δεν το πούμε δυνατά, μέσα μας ξέρουμε. Πάντα ξέρουμε. Απλώς δεν είμαστε έτοιμοι να το συνειδητοποιήσουμε [...]

Read the full story→

← Previous Entries